Ożywione kasety?

Dobrych kilka lat temu siedząc w londyńskim parku Kensington Gardens rozmawiałem z kobietą (Polką), która opowiadała o swoim świętej pamięci mężu wynalazcy, który opracował unikalną technologię zwielokrotnionego zapisu danych na nośniku magnetycznym. Zniszczony przez duże koncerny i ograniczony przez najprostszą, znaną wszystkim barierę finansową, polski wynalazca w Wielkiej Brytanii, nie doczekał się wdrożenia swojego wynalazku w życie. Dziś słyszymy, że technologię tą jak własną zajął się koncern IBM.

Naukowcom z IBMa (sic!) udało się umieścić ponad 15-krotnie więcej informacji na specjalnie wytworzonej kasecie niż na dotychczasowym zwykłym nośniku magnetycznym.

Czyżby inżynierom z Almaden Research Centre w San Jose (centrum rozwojowe IBM) udało się tchnąć nowe życie w kurzące się taśmy magnetyczne? Na takie wnioski będzie trzeba poczekać, co najmniej 5 lat, zanim nowa technologia wejdzie do komercyjnego użytku. Jednak już teraz 6,67 miliarda bitów danych umieszczonych na calu kwadratowym (około 6,46 cm kwadratowego) budzi podziw. A to nie koniec.

Docelową pojemność calu kwadratowego ma osiągnąć 8 terabitów. Tak dużą pojemność zapisu udało się osiągnąć dzięki nowym taśmom produkowanym przez Fuji. Pokryte są one warstwą ochronną ferrytu baru BaO*6Fe2O3), z którego otrzymuje się bardzo krótkie i małe magnesiki o bardzo stabilnych właściwościach.

Czy naukowcom IBMa tak trudno przyznać się, że to nie oni wymyślili tak zaawansowaną technologię?