Największy pierścień niebieskich gwiazd i solitony

Teleskop Hubbla wykonał zdjęcie największego znanego dotychczas pierścienia gwiazd, tworzącego swojego rodzaju mgławicę. Pierścienie te są formą solitonu, specyficzną formą fali, której jeden z typów zaaobserował w 1834 roku szkocki inżynier John Scott Russell.
Nadzwyczajne odkrycie, którego wówczas dokonał opisał w "Sprawozdaniu na fali": (Sprawozdanie czternastego spotkania brytyjskiego Stowarzyszenia Rozwoju Nauki, Jork, wrzesień 1844 (Londyn 1845), pp 311-390, Plates XLVII-LVII). "Obserwowałem ruch łodzi, którą ciągnęły szybko w wysokim kanale konie, gdy nagle się zatrzymały; wprowadzona w ruch masa wody zgromadziła się wokół dzioba łodzi w stanie zburzonym, wtedy niespodziewanie potoczyła się z dużą prędkością w postaci dużego pojedynczego wzniesienia: okrągły, gładki, wyraźny garb wodny poruszał się w kanale, bez widocznej zmiany kształtu i zmniejszenia prędkości.
Pojechałem za nim i dogoniłem, gdy jeszcze się poruszał z prędkością około 8 lub 9 mil na godzinę, zachowując początkowy kształt jakieś 30 stóp długości i około półtorej stopy wysokości. Jego wysokość stopniowo się zmniejszała i po przejechaniu za nim jednej lub dwóch mili zgubiłem go przy ujściu kanału.
Tak w sierpniu 1834r. nastąpiło moje pierwsze przypadkowe spotkanie z tym niezwykłym, przepięknym zjawiskiem..."
Mimo wszystko jego odkrycie zostało na długi czas zapomniane. Dopiero w latach 60-tych ubiegłego stulecia upowszechnił je ponownie amerykański fizyk Martin Kruskal, który nazwał zjawisko samotnej fali "solitonem".
Przedstawiony państwu pierścień i znajdujące się w jego wnętrzu potężne żółte jądro to galaktyka nazwana Hoags Object.