Oświadczenie
Kraków, Lublin, Poznań, Rzeszów, Warszawa, Wrocław, dnia 31 marca 2004 r.
Oświadczenie w sprawie referendum z czerwca 2003 r. o przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej
Grudniowy szczyt Unii Europejskiej w 2003 r. w Brukseli unaocznił i potwierdził przewidywania i ostrzeżenia, że UE w jej obecnym kształcie jest przeciwieństwem takiego modelu jednoczenia Europy, jakiego oczekują narody europejskie. Potrzebują one bowiem modelu jedności zbudowanego na właściwym rozumieniu GODNOŚCI CZŁOWIEKA i NARODU, zgodnego z nauką Kościoła katolickiego. Szczyt grudniowy wyraźnie potwierdził, że przyjęty przez Unię system budowy jedności europejskiej nosi wszelkie znamiona totalitaryzmu, że jest bezwzględnie narzucany jej członkom i konsekwentnie wdrażany. Liczenie więc na możliwość zmian przyjętego kierunku budowy Unii jest kompletnym złudzeniem i naiwnością. Unia tworzy superpaństwo wojującego ateizmu, co potwierdzają projekt traktatu konstytucyjnego i inne działania. To zaś oznacza, że Polska wtłoczona w struktury Unii Europejskiej będzie nadal degradowana jako największa przeszkoda w tworzeniu ateistycznego i totalitarnego "ładu".
Przed referendum Naród nasz był fałszywie informowany i oszukany w sprawie warunków akcesji Polski do UE. Wynik referendum akcesyjnego, przeprowadzonego w czerwcu 2003 r., był wymuszony zakłamaną propagandą medialną oraz ukrywaniem i blokowaniem prawdziwych informacji o Unii Europejskiej i o warunkach akcesji narzuconych Polsce w Kopenhadze w grudniu 2002 r. Ponadto na szczycie w Brukseli w grudniu 2003 r., a więc już po referendum z czerwca 2003 r., UE zmieniła jednostronnie te warunki zdecydowanie na niekorzyść Polski. To spowodowało, że społeczeństwo polskie uważa wynik referendum za nieaktualny, a rządy RP prowadzące negocjacje akcesyjne bez skutecznej obrony polskich interesów całkowicie utraciły poparcie. Polska ma podstawę do uznania nieważności referendum i ponownej negocjacji warunków akcesji.
W tej sytuacji zachodzi konieczność jednoznacznego określenia polskiej racji stanu i weryfikowania na tej podstawie warunków akcesji Polski do Unii Europejskiej. Można także będzie oceniać działalność rządzących, wzmacniać jedność Polaków w służbie Ojczyźnie oraz uczciwie współdziałać z innymi narodami.
ks. prof. dr hab. Czesław Bartnik prof. dr hab. Kazimierz Bielenin doc. dr praw Olgierd Baehr prof. dr hab. inż. Włodzimierz Bojarski prof. dr hab. Stanisław Borkacki prof. dr hab. Rafał Broda prof. dr hab. inż. Zbigniew Dmochowski prof. dr hab. inż. Andrzej Flaga prof. dr inż. Bolesław Fleszar prof. dr hab. Bogumił Grott prof. dr hab. Maria Grynia prof. dr hab. Zbigniew Jacyna-Onyszkiewicz dr hab. Jerzy Konior prof. dr hab. Edmund Kozal prof. dr hab. inż. Ryszard Kozłowski prof. dr hab. Aleksander Krzymiński prof. dr hab. Stefan Kurowski prof. dr hab. Jerzy Marcinek prof. dr hab. inż. Maciej Mazurkiewicz prof. dr hab. Olgierd Nowosielski prof. dr hab. Edward Prus prof. dr hab. Anna Raźny prof. dr hab. inż. Julian Sokołowski prof. dr hab. inż. Jan Szarliński prof. dr hab. Henryk Szydłowski prof. dr hab. inż. Jacek Walczewski prof. dr hab. Edward Wierzchoś prof. dr hab. Tadeusz Włudyka prof. dr hab. Wojciech Wrzesiński prof. dr hab. Zygmunt Zagórski prof. dr hab. Kazimierz Zając ks. prof. dr hab. Stanisław Ziemiański prof. dr hab. inż. Jacek Zimny prof. dr hab. Zbigniew Żmigrodzki